Roos reageert niet op woorden.
Ze reageert op spanning.
In organisaties gebeurt hetzelfde.
Besluiten worden genomen.
Plannen gemaakt.
Presentaties gegeven.
En toch vertraagt het.
Niet omdat mensen niet willen.
Maar omdat iets onder tafel blijft.
We noemen dat weerstand.
Of cultuur.
Maar wat als het informatie is?
In de ontmoeting tussen Roos en het paard
is de spanning zichtbaar.
Niemand duwt.
Niemand wint.
Ze stemmen af.
Misschien vraagt verandering
niet om harder trekken,
maar om beter luisteren
naar wat al voelbaar is.
Vachtkracht begint bij erkennen wat er al is.