Een paar weken geleden vierden goede vrienden hun geregistreerd partnerschap. Een mooie dag. Niet alleen omdat zij voor elkaar kiezen, maar ook omdat je ziet wat er gebeurt. Twee families die samenkomen. Met eigen gewoontes, tradities, vanzelfsprekendheden en soms ook eigenaardigheden. En ergens in dat geheel ontstaat iets nieuws. Geen kopie van de ene familie. Geen voortzetting van de andere. Gewoon, een nieuwe familie.

En dat gaat bijna als vanzelf. Dingen die goed voelen, neem je mee. Dingen die minder passen, laat je liggen. Soms bewust, soms zonder dat je het echt doorhebt. Je leert elkaar kennen. Je ontdekt waar bepaald gedrag vandaan komt. En gaandeweg ontstaat er iets eigens. Met nieuwe rituelen, nieuwe afspraken en een eigen dynamiek.

Net als bij families zit in beide kanten waarde. Dingen die je wilt behouden. En dingen die misschien niet meer passen.

Wat dat betreft verschilt een familie niet van een organisatie. Teams die samengaan. Bedrijven die fuseren of worden overgenomen. Op papier wordt het één geheel. Maar in de praktijk verwachten we vaak dat de ene kant zich aanpast aan de andere. Dat cultuur, werkwijzen en rituelen simpelweg overgaan. Terwijl dat zelden werkt. Want net als bij families zit in beide kanten waarde. Dingen die je wilt behouden. En dingen die misschien niet meer passen. De kunst is niet om te kiezen voor het één of het ander, maar om samen iets nieuws te maken. Dat vraagt tijd. Aandacht. Nieuwsgierigheid naar elkaar. En de bereidheid om niet meteen te oordelen, maar eerst te begrijpen. Dat is precies waar wij bij helpen. Om die gesprekken te voeren. Om inzicht te geven in elkaars “familie”. En om samen te bouwen aan een nieuwe basis die klopt. Staat er een overname of teamsamensmelting op de planning? Laten we dan eens koffie drinken. Geef ik je graag een paar praktische tips. Want een nieuwe familie ontstaat niet vanzelf. Maar als het lukt, staat er iets dat sterk genoeg is voor de toekomst.

Mirjam